BAĞLAÇ

  • Tek başına bir anlamı olmayan, sözcükleri, cümleleri veya sözcük öbeklerini birbirine bağlayan sözcüklerdir.
ama, ancak, ve, veya, ya da, çünkü, lakin, oysa, yalnız, de, de……de, yahut, ne……ne, meğer, hâlbuki, ki, dahi, oysaki, yani, bile, ile, fakat…

Ben de seninle geleceğim.

Okula gittim, fakat ders yoktu.

Ne İstanbul’a gitmiş ne İzmir’e.
  • Bağlaçlar cümleden çıkarılınca anlam bozulmaz ancak anlam daralması olabilir.
  • Bağlaçlar “ile” hariç ayrı yazılır. Bağlaç olan ki, de ayrı yazılır.
  • Bağlaç zaten var olan anlam ilgilerini bağlar edat ise yeni anlam ilgileri oluşturur.
  • Bağlaçların yerine noktalama işaretleri kullanılabilir. 
EDAT (İLGEÇ)
  • Tek başına anlamı olmayan ama cümlede diğer sözcüklerle anlam kazanan veya sözcüklere anlam katan sözcüklerdir.
gibi, göre, için, -e kadar, kadar, ile, üzere, -e karşı, yalnız, sanki, -den beri, -e doğru, ancak, mi…

Eve doğru yürüdüm.

Tatile arabayla gideceğiz.

Sanki seninle konuşacak.

Okula kadar gidelim.
  • “gibi, için, üzere, mi, kadar” sözcükleri her zaman edat görevindedir.
Ders çalışmak için odasına gitti.

Çocuk gibi küstü.
  • Edatlar cümleden çıkarılırsa cümlede anlam bozukluğu meydana gelir.
  • Edatlar kendisinden önceki sözcükle birleşerek sıfat veya zarf görevinde kullanılabilir.
ÜNLEM
  • Duyguları vurgulayan veya seslenme anlamı veren sözcüklerdir.
Eyvah!

Ah!

Off!

Aman dikkat!

Çık dışarı!

Geç kaldım!

Hey!

Arkadaşlar!